Bumalik na naman ako sa dati, yung wala na naman akong pakialam sa mga tao. Oo, may mga crush ako pero yun tipong hanggang ganun nalang lagi. Sa una kikiligin ako ng sobra tapos bigla na namang tatamarin nalang ako. Baka tuloy hindi ako makapagasawa nito eh. :)) Pero ewan ko.
Katulad netong bago, puta kung makablog ako tungkol sa kanya eh kala mo siya na talaga boyfriend ko. Noong una, masaya. Noong una, nakakakilig. Noong una, hindi nagpapatulog. Noong una, akala ko okay na. Pero sa una lang pala lahat. Kalaunan balik na naman ako sa dati, walang pake. Walang kilig, mabilis mairita. Lalo na pag nakakakita ako na may ugali na katulad sakanya, ako na mismo matatauhan. Hindi ko na kailangan ng mga taong magsasampal pa sakin. Wala na naman akong pake. Ayoko na maging ganito, gusto ko na ulit makakilala noong guy na magpapakilig sakin.
Hindi ko na talaga alam yung feeling ng "in love". Hindi na ko marunong magsabi ng "I love you" ng galing sa puso, paminsan o madalas nasasabi ko nalang yun kasi uso. Ewan ko, I just miss being someboy's someone. Ayoko nadin ng ganito pero ako din may kasalanan, pag may nagparamdam biglang ayoko. Ewan ko ba kung bakit. Putangina naman kasing love yan, hindi mo alam kung kelan totoo, kung kelan joke, kung kelan magsisimula at kung kelan matatapos.
Pero may isa akong mahal ngayon, yun ay pagkuha ng magagandang pictures. Wala man akong SLR pero makikita mo ko, kahit anong camera pa mahablot ko basta ba inagaw ng bagay na yun yung atesyon ko, tiyak kukunan ko siya ng picture. Hindi ako mayaman, hindi ko naman talaga kailangan ng SLR para kumuha ng magandang larawan eh, kailangan ko ng puso. Puso na nakakakita ng pinakamaliit na detalye sa larawan na kukunan ko. Pusong marunong umappreciate ng halaga ng bawat anggulo ng subject ko. PERO GUSTO KO PADIN SIYEMPRE NG SLR. Sa ngayon siguro, ang sining muna ang mamahalin ko. Baka dito ko matagpuan yung lalakeng mamahalin ko ng buong-buo. :)
Tuesday, April 26, 2011
Sunday, April 24, 2011
All Work, No Play.
Glasses - local boutique
Blazer - Petites by Fundamental Things
Dress - bought from China
Heels - Local brand: Figlia
Photos by: Jonna Torres
MUA: Yours Truly
Styling: Yours Truly
MAY NABAGO NGA BA?
Paulit-ulit ko ng sinabi ang "I've changed". Sa twing may nagtatanong sakin ng "what's new?" lagi kong sagot ang "I'm new." Ang dami ngang nabago, siguro sa itsura ko pero sigurado nga ba ako na bago ako?
Ilang araw na din akong wala sa mood, meron na ngang nakabangga yung ugali ko na ayaw na ayaw niya. Oo alam ko na masungit ako pero diba nga nagsusungit na ako sana man lang give me space. Putangina kasi, nagsusungit na yung tao, kukulitin mo pa. Kinginang yan tapos ikaw pa magagalit? Pero hindi yan yung issue. Bakit nga ba ako nagsusungit netong mga nakaraang araw?
Yan ay dahil sa sakit na anim na taon ko ng iniinda, sakit na hindi ko alam kung ano yung pinanggagalingan pero alam kong malalim siya. Sakit na biglang mawawala ng matagal pero pag bumalik ay SOBRA SOBRANG pahirap talaga. Sakit na mas malala pa sa pinakamalalang sakit na alam ng mga malay-tao natin, sakit na hindi kayang pagalingin ng pinakamagaling na doctor na nabubuhay sa mundo, SAKIT NA DULOT MO.
Ang tanga tanga ko na ba? Ako nalang kasi ang may alam nito, hindi ko na ugali na ipaalam pa sa iba. Ang tagal nadin kasi, pero sa twing tinatanong ka sakin ng nanay ko andun padin yung pakiramdam ng naiipit yung puso ko. Andun padin yung mga hiling na sana tayo nalang, na sana ako nalang, na sana bagay tayo, na sana mahal mo din ako.
Ang alam ko magaling na ang mga sugat, may peklat pero kahit papaano konti nalang yung nakakapansin. Ang akala ko wala nang bakas ng mga nangyari noon, akala ko kaya ko na. Sabi ko kasi sa sarili ko ang magagawa ko nalang para sakanya ay yung makinig kapag may gusto siyang sabihin, pero malay ko bang ako pala ang may kailangan sa kanya.
Hanggang ngayon siguro mahal ko pa siya, hindi dahil nasasaktan pa ko pero dahil naging bahagi na siya ng pagkatao ko. Yun tipong alam kong kulang ako kapag wala siya. Hindi ako buo kung hindi ko siya nakilala. Ang tagal na naming hindi nagkikita pero yung hiling ko na sana bukas para na kami sa isa't-isa, andun padin...
Hindi na yun mawawala.
Ilang araw na din akong wala sa mood, meron na ngang nakabangga yung ugali ko na ayaw na ayaw niya. Oo alam ko na masungit ako pero diba nga nagsusungit na ako sana man lang give me space. Putangina kasi, nagsusungit na yung tao, kukulitin mo pa. Kinginang yan tapos ikaw pa magagalit? Pero hindi yan yung issue. Bakit nga ba ako nagsusungit netong mga nakaraang araw?
Yan ay dahil sa sakit na anim na taon ko ng iniinda, sakit na hindi ko alam kung ano yung pinanggagalingan pero alam kong malalim siya. Sakit na biglang mawawala ng matagal pero pag bumalik ay SOBRA SOBRANG pahirap talaga. Sakit na mas malala pa sa pinakamalalang sakit na alam ng mga malay-tao natin, sakit na hindi kayang pagalingin ng pinakamagaling na doctor na nabubuhay sa mundo, SAKIT NA DULOT MO.
Ang tanga tanga ko na ba? Ako nalang kasi ang may alam nito, hindi ko na ugali na ipaalam pa sa iba. Ang tagal nadin kasi, pero sa twing tinatanong ka sakin ng nanay ko andun padin yung pakiramdam ng naiipit yung puso ko. Andun padin yung mga hiling na sana tayo nalang, na sana ako nalang, na sana bagay tayo, na sana mahal mo din ako.
Ang alam ko magaling na ang mga sugat, may peklat pero kahit papaano konti nalang yung nakakapansin. Ang akala ko wala nang bakas ng mga nangyari noon, akala ko kaya ko na. Sabi ko kasi sa sarili ko ang magagawa ko nalang para sakanya ay yung makinig kapag may gusto siyang sabihin, pero malay ko bang ako pala ang may kailangan sa kanya.
Hanggang ngayon siguro mahal ko pa siya, hindi dahil nasasaktan pa ko pero dahil naging bahagi na siya ng pagkatao ko. Yun tipong alam kong kulang ako kapag wala siya. Hindi ako buo kung hindi ko siya nakilala. Ang tagal na naming hindi nagkikita pero yung hiling ko na sana bukas para na kami sa isa't-isa, andun padin...
Hindi na yun mawawala.
Thursday, April 21, 2011
Maybe it's not about the happy ending, it's about the story.
I don't understand why it still affects me on the inside. It's like after all these years that I thought I've already moved on, changed myself for the better and JUST one picture of you and your girl hit me hard on the head.
So you see, I'm single and you're happy. Where is fairness in this world? I don't know what's going to happen to me if I don't stop this nonsense right at this moment. What can I do? I miss you, I miss us. I miss our friendship, I miss the songs. I miss your laughter, I miss you making me laugh. I miss your phone, I miss you texting me. I miss your eyes, I miss you looking at me. I miss the best guy friend I've ever had my entire life! What is going on now? I miss your random phone calls, I. JUST. MISS. EVERYTHING.
I wish I'd be given second chance. I will love you even more, I will love you the best way I can. I don't care if I'll be just one of your choices, I don't care if I am just an option, in the end I will do my very best for you to still choose me. I think I still do love you, you never made me cry, but I did. But I love you, I know it's not enough to be with you right now. I love you, I hope you'd hear me from here. I love you.
Monday, April 18, 2011
BEEN THERE, DONE THAT.
Hey there past,
It's been awhile since I last talked to you. Can you believe what you can see now? Yes, I've changed, a lot. Since the day that we've gone our separate ways I started saying to myself, one day you'll look back and realize that hey this girl really loved you. It may be hard to believe but it's sort of a little true. I wonder what have you been up to now? Do you still wanna do the things you used to love? Do you still want to be who you wanted to be when we were still in love? I wonder what is going on in your life right now. Yeah, I know that I don't have any place in your heart but still, I want to know what is going on.
AND THAT IS WHAT USED TO BE.
Right now, I'm stronger. I'm stronger and I know I'm wiser. Hey I miss you sometimes but that's it. No more drama, no more pain. I've been through a lot and it's like killing myself thrice if I still think of you the same way that used to be. It's been a long journey before I could finally say that I've moved on. Whatever it is you're doing right now, whoever you are with. I'm happy for you, and I hope that you're happy for me too.
Subscribe to:
Posts (Atom)




